Syrië loopt een groot risico op Balkanisering ,dankzij interne spanningen en concurrerende buitenlandse belangen sinds de val van de regering Assad.

De term ‘Balkanisering’ verwijst naar het uiteenvallen van een staat in kleinere entiteiten, vergelijkbaar met het uiteenvallen van Joegoslavië in de jaren 1990.

Syrië loopt het risico op deze fragmentatie dankzij de overlappende sektarische complexiteit en geopolitieke rivaliteit.

Buitenlandse mogendheden zoals Rusland, Turkije, de Verenigde Staten, Israël, Saoedi-Arabië en Iran wedijveren allemaal om invloed, waardoor de spanningen in het land alleen maar toenemen.

Maar het opdelen van Syrië in kleinere regio’s – waarschijnlijk het Sweida-gebied met Druzen naast Israël, Centraal-Syrië onder Damascus, de kustlijn voor de Alawieten en het noordoosten voor de Koerden – zou rampzalig zijn voor het land.

Het delicate geopolitieke landschap in combinatie met de diverse etnische en sektarische groepen in Syrië heeft geleid tot gericht geweld, waardoor de beweging voor politieke regionale autonomie wordt aangewakkerd en het risico op een nieuwe burgeroorlog toeneemt, wat zou resulteren in het uiteenvallen van het land.

Zowel Russische als Amerikaanse diplomaten hebben hun bezorgdheid geuit over de zorgwekkende situatie in Syrië, vooral over de dreiging van meer geweld door radicale militanten.

Sommige groepen binnen Syrië, zoals het Koerdische noorden en oosten, de Alawitische gemeenschappen en de Druzen, geloven dat federalisering met politieke vertegenwoordiging binnen een verenigd kader het antwoord is, maar critici geloven dat dit slechts een stap in de richting van Balkinisering zou zijn.

Naast de staat en de regering zijn bedrijven een van de weinige dingen die nationaal van aard zijn en een land verbonden houden.

Zowel voor de economie als om Balkinsinatie te voorkomen is het van groot belang dat bedrijven terugkeren naar Syrië. En dan hebben we het nog niet eens over de manier waarop bedrijven Syriërs kunnen ondersteunen als ze naar de toekomst kijken, door ze werkgelegenheid te bieden en de infrastructuur die zo hard nodig is opnieuw op te bouwen.

Hoewel het bedrijfsleven alleen de politieke fragmentatie niet kan oplossen, stimuleert economische samenwerking de afstemming van belangen en vermindert het de oorzaak van verdeeldheid. Door deel te nemen aan gesprekken met meerdere belanghebbenden kunnen bedrijven een constructieve rol spelen in het voorkomen van geïsoleerde economische gebieden.

Veel van de track two diplomacy tijdens de oorlog werd gedaan door Syrische zakenmensen die lieten zien dat ze al geïnvesteerd hadden in een nieuwe toekomst. Zij hebben het voordeel dat ze het culturele landschap begrijpen en nu de sancties worden versoepeld moet de nieuwe regering er alles aan doen om de terugkeer van die zakenlieden en internationale investeerders te stimuleren.

De regering moet ook een duidelijk investeringsbeleid opstellen en haar processen stroomlijnen, zodat het voor bedrijven gemakkelijker wordt om terug te keren en te bloeien. Het bieden van stimulansen aan investeerders en het versterken van de wettelijke kaders en het beleid zullen het vertrouwen van het bedrijfsleven vergroten.

Bedrijven moeten zich richten op het herstel van een economie die de sociale cohesie ondersteunt, het ondersteunen van lokaal ondernemerschap en het betrekken van gemeenschappen bij het opbouwen van institutioneel vertrouwen. In combinatie met inclusief bestuur en internationale steun is het mogelijk om fragmentatie te voorkomen.