Op maandag 10 november reisde de Syrische president Ahmed al-Sharaa naar Washington DC voor besprekingen met de Amerikaanse president Donald Trump, met als resultaat de broodnodige opheffing van de sancties tegen het herstellende land.
Na de historische ontmoeting – de eerste keer dat een Syrische president het Witte Huis bezocht – stemden de VS in met een 180 dagen durende opschorting van de Caesar Act, die beperkingen en extra risico’s oplegde aan buitenlandse investeringen in Syrië, wat essentieel is voor de wederopbouw van het naoorlogse Syrië.
Bij de aankondiging van de opheffing van deze sancties schetste de Amerikaanse minister van Buitenlandse Zaken Marco Rubio de voorwaarden van de overeenkomst, waarbij beperkingen van kracht blijven op ‘bepaalde transacties waarbij de regeringen van Rusland en Iran betrokken zijn, of de overdracht van voorzieningen van goederen, technologie, software, fondsen, financiering of diensten van Russische of Iraanse oorsprong’.
Tijdens de ontmoeting tussen de twee presidenten werd ook overeengekomen dat Syrië zich zal aansluiten bij de door de VS geleide internationale coalitie in de strijd tegen de Islamitische Staat-groep ISIS. Een opmerkelijke ontwikkeling aangezien Shaara eerder deel uitmaakte van de terreurgroep Al Qaeda en er een premie van 10 miljoen dollar op zijn hoofd stond.
Na afloop zinspeelde Trump op het ‘ruige’ verleden van Shaara, maar hij zegde zijn steun toe aan de Syrische leider en zei dat hij gelooft dat Shaara heeft wat nodig is om het tij te keren.
Deze steun van de VS zal cruciaal zijn bij de wederopbouw van Syrië, vooral gezien de gespannen diplomatieke betrekkingen tussen de twee landen in het verleden. Shaara benadrukte dat Syrië nu een geopolitieke bondgenoot van de VS is en niet langer als een bedreiging wordt gezien.
Andere uitkomsten van de besprekingen zijn dat de VS ermee instemmen dat Syrië zijn ambassade in Washington heropent en dat Shaara zich inzet voor de integratie van de Koerdische Syrische strijdkrachten in het Syrische leger. De Syrische regering heeft echter geweigerd om zich te verbinden tot normalisatie met Israël, ondanks de druk van de VS.
Hoewel de opheffing van de Caesar Act-sancties positief is, kan het feit dat er een tijdslimiet is, Syrië voor problemen stellen wanneer het buitenlandse investeringen probeert aan te moedigen.
Constante herziening zal nodig zijn, en een intrekking met voorwaarden zou bedrijven ervan kunnen weerhouden om in Syrië te investeren uit angst om zelf gesanctioneerd te worden.
Shaara heeft verschillende rijke Golflanden bezocht om investeringen aan te moedigen om Syrië te helpen herstellen van 14 jaar oorlog. Tijdens de VN-klimaattop in Brazilië had hij een ontmoeting met de Russische president Poetin om de ontwikkeling van Syrische olievelden en andere projecten in de energie-, transport- en toerismesector te bespreken, en om investeringen in hernieuwbare energiebronnen aan te moedigen.
Volgens Abdulkader Husrieh, gouverneur van de Centrale Bank van Syrië, zijn meer dan 22 Amerikaanse bedrijven, waaronder Visa, Mastercard en Halliburton, geïnteresseerd om de Syrische markt te betreden en deel te nemen aan wederopbouw-, energie- en transportprojecten.
Westerse bedrijven zijn echter terecht terughoudend om in Syrië te investeren, gezien de fragiele politieke staat van het land en de bezorgdheid over de veiligheid: meer dan 2500 mensen zijn gedood bij sektarisch geweld sinds Shaara de macht greep, met als belangrijkste doelwit de Alawieten, de sekte van de verdreven Syrische president Bashar al-Assad.
Voorafgaand aan de bijeenkomst in Washington voerde Syrië preventieve aanvallen uit op cellen van Islamitische Staat. In een verklaring werd gezegd dat de aanval deel uitmaakte van de ‘voortdurende nationale inspanningen om terrorisme te bestrijden en samenzweringen tegen de veiligheid en de burgers van het land aan te pakken’.
Vorige maand schatte de Wereldbank dat het 216 miljard dollar zal kosten om Syrië weer op te bouwen, dus het veiligstellen van buitenlandse investeringen moet in de hoofden van de regeringen blijven zitten.
Maar voor westerse bedrijven is investeren in Syrië een delicaat evenwicht van kansen en risico’s.
